تبليغاتX
پرستاري

پرستاري
 



Top Blog
وبلاگ برتر در تاپ بلاگر





Powered by WebGozar


یک تصادف ناگهانی، تمام اختیارت را سلب می‌‏کند، وقتی که وسط خیابان افتاده‌‏ای و زنده ماندن تنها آرزویت است، دیگر فرقی نمی‌‏کند که چه کسی یا چه چیزی این امید را زنده کند. فرض کنیم که این فرشته نجات تو یک آمبولانس بخش خصوصی است و دست آخر سر از بیمارستانی درمی‌‏آوری که هزینه هایش سر به فلک می کشد. این همان معضلی است که به آن می‌‏گویند«بیمار ربایی».

مشکل امروز مردم درمانده در این آشفته بازار بیمارستانهای خصوصی!



با افزایش‌‏ تعداد بیمارستان‌‏های‌‏خصوصی در کشور، درکنار هزینه های بالای درمان در این مراکز، پدیده بیماریابی و بیمار ربایی افزایش یافته و داد و ستد بیمار بین‌‏ آمبولانس‌‏های بخش‌‏خصوصی و برخی بیمارستان‌‏های خصوصی با هدف کسب درآمد بیشتر به امری رایج تبدیل شده است.
وجود برخی مشکلات در بیمارستانهای دولتی ازجمله عدم پذیرش سریع و کیفیت نامناسب خدمات رسانی در این بیمارستانها سبب شده است که شاخ و برگ بخش خصوصی در حوزه درمان روز به روز گسترده‌‏تر‌‏‌‏شود به طوری که حتی کلینیک‌‏های سرپایی خصوصی که مجاز به انجام برخی از عمل‌‏های جراحی مانند جراحی‌‏های بینی نیستند،‌ بدون نظارت سازمان‌‏های مسوول تاسیس ‌‏شوند و برای کسب درآمد بیشتر اقدام به انجام عمل‌‏های سرپایی ‌کنند.
بیمارستان‌‏های خصوصی با وجود داشتن امکانات مناسب اما به دلیل هزینه‌‏های بالای درمان در این مراکز، همچنان از استقبال کمتری نسبت به همتای دولتی خود برخوردارند.به همین دلیل برخی از این مراکز تبدیل به محلی برای بیماریابی و تلاش برای خرید بیماران ازآمبولانس‌‏های خصوصی شده‌‏اند که در حوادث گوناگون از جمله تصادفها، سریع‌‏تر از سایر آمبولانسها‌‏ درمحل سانحه حاضر می‌‏شوند و با انتقال بیمار به بخش خصوصی به دنبال کسب درآمد اضافه هستند.
حلقه دیگر این چرخه بیمار‌‏ربایی، پزشکان برخی بیمارستانهای خصوصی هستند که در ازای پرداخت مبالغی، بیماران بی‌‏خبر و درمانده را از آمبولانس‌‏داران خریداری وآنها را گرفتار هزینه‌‏های سرسام آور بخش خصوصی می‌‏کنند و به قول یک اپراتور بخش خصوصی«پول‌‏خون» دریافت می‌‏کنند.
از سوی دیگر بیماران بسیاری از شهرهای‌‏ کوچک برای انجام عمل جراحی خود به تهران و سایر شهرهای بزرگ مراجعه می‌‏کنند با تحت تاثیر قرار گرفتن توسط افراد سودجو، ناخودآگاه از بیمارستانهای بخش‌‏ خصوصی سر در می‌‏آورند.این افراد که به دلیل قرار گرفتن در شرایط بحرانی و داشتن استرس، قادر به تصمیم‌‏گیری مناسب نیستند لقمه‌‏ای چرب و نرم برای بیمارربایان به حساب می‌‏آیند‌‏.
با تمام تلاشی‌‏که توسط چرخه بیمارربایان برای کسب درآمد انجام می‌‏شود این سوال قابل تامل است که آیا این بیمارستان‌‏های بخش خصوصی که به نوعی به بیماران تحمیل می‌‏شود مناسب‌‏ترین امکانات را برای درمان به انها ارائه می‌‏کنند؟ این در حالی است که گفته می‌‏شود برخی بیمارستان‌‏های خصوصی با دادن مبالغ بالا عنوان بیمارستان «درجه یک» را که معرف بهترین درجه برای داشتن امکانات درمانی است، خریداری می‌‏کنند.
رضا دهقان‌‏پور رئیس اورژانس تهران در همین باره می‌‏گوید:‌ پدیده بیمار فروشی از طریق آمبولانس‌‏های خصوصی را نه تایید و نه رد می‌‏کنم اما آنچه که مسلم است سعی می‌‏کنیم نظارت دقیق برعملکرد آمبولانس‌‏های خصوصی داشته باشیم و چنانچه شکایتی درباره عملکرد آنان وجود داشته باشد با آمبولانسهای متخطی برخورد می‌‏شود.
به گفته وی پدیده بیمارفروشی از سال‌‏های‌‏ گذشته در انتقال بیماران به بخش خصوصی مطرح بوده‌‏ است ولی به دلیل نبود شاکی و اسناد معتبر، به درستی جلوی آن گرفته نشده است اما نظارت از سوی اورژانس بر آمبولانس‌‏های خصوصی به صورت دائم ادامه دارد.

به نقل از آفتاب

نوشته شده در تاريخ جمعه هفدهم آبان 1387 توسط پرستار مهدي
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است
قالب وبلاگقالب میهن بلاگ